Word vrijwilliger

Het werk dat wij voor de zeehonden kunnen doen, is geheel afhankelijk van onze vrijwilligers. Lijkt het je leuk om vrijwilliger te worden, en zelf de handen uit de mouwen te steken, meld je dan aan.
Al onze inkomsten gaan direct naar de zorg van de zeehonden. Dit betekent dat de werkzaamheden geheel vrijwillig zijn, en er geen financiële vergoeding tegenover staat.

Onze vrijwilligers aan het woord

avatar

Diewke Staal

Mijn naam is Diewke Staal, ik ben nu 17 jaar oud. Ik werk nu al iets meer dan een jaar bij de opvang als vrijwilliger. Ik ben begonnen met schoonmaken en de vis klaarmaken. Later heb ik geleerd om te voeren en wat basis dingetjes te doen zoals temperaturen en wegen.

Ik heb altijd van dieren gehouden en toen de mogelijkheid om hier te werken kwam was ik natuurlijk meteen enthousiast.

Het leukste van alles vind ik gewoon al in de buurt van de zeehonden zijn, het zijn zulke interessante dieren! Ook een leuke gedeelte van het werk is dat je vaak buiten bent en veel leert over de natuur.

Een van de meest bijzondere dingen zover was toch wel de transformatie van Jan Peter. Toen hij binnenkwam was hij nog zo’n schattig klein zeehondje met witte babyhaartjes. En dan een paar maand later hobbelt hij als een dikke, gezonde puber de zee in.

Alle vrijlatingen zijn sowieso super om mee te maken. Het gevoel dat je krijgt wanneer ze terug kunnen gaan naar de zee is onbeschrijfbaar.

avatar

Marleen Schuitema

Hallo! Ik ben Marleen Schuitema, 22 jaar en ik help nu iets langer dan een jaartje mee in de opvang! 💦 20 Juni 2017 was mijn aller eerste echte werkdag. Toen was alles nog zo nieuw, waren de pups nog zo groot en was alles zo bijzonder!

Jolein, het eerste zeehondje die begon te huilen wanneer ik even uit beeld was tijdens het schoonmaken. Tolletje, die ik heb gesmeekt om mee te werken omdat ik anders wel héél sloom was met schoonmaken (en nee, dat hielp niet. Sterker nog, hij besloot te gaan poepen net toen ik ein-de-lijk klaar was, hahah); maar waarbij ik uiteindelijk wel veel heb geleerd. En Laura, bij wie ik al stukken sneller was met schoonmaken maar waar ik eigenlijk toch nog uren bij in het badje had kunnen staan om te kijken hoe ze alles heel rustig aan het ontdekken was met haar lieve, nieuwsgierige oogjes en haar neusje in de lucht.

Om dat allemaal te mogen mee maken is zo ontzettend mooi! Het mooiste vind ik om de zeehonden te zien groeien, hun karakter te leren kennen en het moment wanneer ze je eigenlijk helemaal niet meer nodig hebben. Als je dan tijdens de vrijlating ziet hoe ze steeds zelfverzekerder een stukje verder het water in gaan, dan kan je alleen maar glimlachen! 🌊

Dit jaar heb ik veel geleerd en er is nog zoveel te leren! Afgelopen seizoen heb ik onder andere geleerd om te voeren. 🐟 Iets waarvan ik dacht dat ik veel meer tijd nodig zou hebben om er überhaupt mee te beginnen, maar nu, een jaar na mijn eerste werkdag, begint alles toch vertrouwd te raken, zijn pups opeens stukken kleiner geworden, en bijzonder… Ik kan niet eens beschrijven hoe bijzonder het nog steeds is.

avatar

Nannie Bos

Mijn naam is Nannie Bos en ben sinds juni 2016 werkzaam als vrijwilligster bij de zeehondenopvang.

In een plaatselijke krant stond een oproep waarin vrijwilligers werden gevraagd om mee te helpen bij de zeehondenopvang in Termunterzijl. Er was een voorlichtingsbijeenkomst georganiseerd door onze hoofd zorg Roos, waarin je meer te weten kon komen over zeehonden en hun leefomstandigheden, de zorg en de noodzaak van een opvang. Vol goede moed ben ik er op af gestapt, want een zeehond verzorgen is toch heel iets anders dan een huisdier en ben meteen enthousiast geworden en heb me na de bijeenkomst meteen als vrijwilliger aangemeld.
In onze eerste opvang heb ik geleerd wat er allemaal bij komt kijken om deze dieren te verzorgen. Vispapjes leren maken, vis plukken, wassen en was vouwen en schoonmaken. Hygiëne is heel belangrijk, omdat je nooit weet wat voor ziektes de dieren hebben. Daarna heb ik leren voeren, maar omdat dat fysiek te zwaar voor me is, ben ik daar mee gestopt.

Als assistent-voerder kun je heel veel betekenen en ben je ook direct betrokken bij de zeehonden. De taken zijn veelzijdig, zoals het wegen van de dieren, temperaturen en het meehelpen met het voeren van de zeehonden. Maar ook voorlichting geven aan bezoekers over zeehonden in onze opvang en het maken van de planning behoren tot mijn taken.

Ik ben nog steeds werkzaam als vrijwilliger bij de zeehondenopvang en doe het met veel plezier. De liefde voor de dieren speelt daarbij een grote rol. Ook is het iedere keer weer een geweldige ervaring om samen met onze team vrijwilligers deze dieren in nood te helpen verzorgen en gezond weer terug te brengen naar zee.

avatar

Jasmine

Ik ben Jasmijn en ben 16 jaar. Ik ben vrijwilliger bij de zeehonden opvang vanaf het begin. Het eerste jaar toen ze nog achter restaurant Landman zaten. Daar waren mijn werkzaamheden eerst schoonmaken en het klaarmaken van het voer. Al snel mocht ik ook de zeehonden voeren inmiddels heb ik al veel ervaring opgedaan en gaat het me meestal (als de zeehondjes meewerken natuurlijk) makkelijk af.

De zeehondjes mochten buiten zwemmen in het buitenbad aan het einde van de middag mocht ik ze weer naar binnen tillen.

Nu zitten we op camping Zeestrand waar de verblijven veel beter zijn gemaakt waardoor je makkelijker te werk kan.

Ik vind vooral het voeren en het vrijlaten het leukst.

avatar

Wendy en Richard Vondeling

Wij zijn Wendy en Richard Vondeling, en wij zijn een tweeling 33 jaar oud. Richard werkt als interieur verzorger op campus in Winschoten en ik werk als verzorgende ig op een kleinschalige woonvorm. Richard las zo,n 1,5 / 2 jaar geleden een artikel in de krant dat er vrijwilligers gezocht werden voor de zeehondenopvang in Termunten. Richard was meteen enthousiast en wilde er graag heen maar liever niet alleen. Ik ben toen met hem mee gegaan, ik was toen nog wat terug houdende aangezien ik geen auto heb, en veel onregelmatige diensten werk, ook doe ik er een volledige thuisstudie naast hier gaat ook veel tijd in zitten. Uiteindelijk toch een keer afgesproken om te komen kijken op een dinsdag avond, nadat de afspraak gemaakt was, was Roos dit al lang weer vergeten en Richard en Ik stonden in de stromende regen te wachten op de camping.
Uiteindelijk Roos telefonisch te pakken kunnen krijgen en kwam ze er zo snel mogelijk aan.
We mochten die avond gelijk assisteren tijdens het voeren.
Richard en ik vonden dit beiden erg leuk, toen was ik (Wendy) ook meteen om, sindsdien helpen Richard en ik ongeveer 1 avond in de week meestal op dinsdag.
Vorig jaar zomer hielp ik (Wendy) wel eens vaker mee als ik een aantal dagen vrij was en dan bleef ik slapen op de camping zo kon ik 2 a 3 dagen helpen.
Wij vinden het nog steeds leuk het schoonmaken van de badjes en het assisteren bij voeren, het is zo leuk om te zien dat elke zeehond verschillend is in karakter.
En het mooiste is natuurlijk dat je ze ziet groeien en zelfstandig ziet worden, met als kers op de taart de vrijlating.
Het geeft een heel voldaan gevoel als je voor ze gezorgd hebt en hen uiteindelijk weer de vrije natuur in ziet gaan.

avatar

Gerrit Keekstra

Ik ben en al jaren Wadgids en kom geregeld zeehond(jes) tegen. Ik vind het enorme mooie, wilde beesten en heb er alles voor over om de zeehonden populatie in stand te houden.

Twee jaar geleden werden er vrijwilligers gevraagd in Termunten en daar ben ik heen geweest op een contact avond. Heb me gelijk aan gemeld als vrijwilliger bij Eemsdelta zeehondenopvang.

Waar ik zolang als het kan bij blijf,want het werk boeit me. Vooral als je ze als kleine en magere zeehondjes binnen krijgt. En later na ongeveer 3 maand weer gezond en wel de vrijheid mag terug geven,daar doe je het voor de liefde voor deze mooie wilde beesten

avatar

Rosalie Janac

Ik ben Rosalie (Roos) Janac, geboren in Sri Lanka op 7 mei 1986. Een echte stier dus! En geloof me, dat is geregeld te merken. Naast mijn werk bij de opvang, ben ik docent paraveternair op het mbo in Groningen. Hier geef ik les aan klas 1 t/m klas 3. Super leuk! Samen met mijn lieve kat Poeska 😻woon ik sinds een jaar in het mooie Termunterzijl, aan het water en met een eigen roeibooitje 🚣🏾‍♀️ Niet dat ik kan roeien, maar toch… Ik ben opgegroeid met dieren en ouders die ons hebben geleerd voor dieren te zorgen. Mijn broertje en zusje zijn ook gek met dieren, maar misschien niet zo idioot als ik….

Onze stichting is in 2014 opgericht, ik ben zelf in 2002 begonnen met het verzorgen van zeehonden. Gewoon onder op de ladder, in de viskeuken en de verblijven schoonmaken. Ik dacht er niet eens over na om op een zeehond te zitten om hem te voeren!! Nou moet u zich voorstellen dat ik een ini mini pubertje was, net 16 jaar oud en echt een meisje, meisje 👠👗💄Zo’n storm als vannacht…. Ik zou zijn weggewaaid destijds (en wellicht nog…). Maar ik wilde wel werken! En ook echt hard werken!! Het was natuurlijk ook ontzettend leuk!

Nu, 16 jaar later, hebben we onze eigen opvang. Hartstikke leuk! Maar ook hartstikke pittig 🌶🌶🌶 De naïeve gedachte “ach dat doen we wel even” is allang vervlogen. Het is zwaar, je moet met alles en iedereen rekening houden, het is gedoe! En dat politieke spel…. ik ben er niet goed in. Ik vind het eerlijk gezegd verschrikkelijk dat het zo moet. Maar als ik dan een zeehond als Attje vind, in de veronderstelling dat zij dood is, blijkt dat ze toch nog leeft, haar mag verzorgen, mag genieten van haar prachtige koppie, haar idiote capriolen, haar zien herstellen en uiteindelijk weer vrijlaten….. Dat is al dat gedoe, al da geregel, zelfs het politieke spel wel waard 🙂

Wil jij meehelpen?